تبليغاتX
بِسمِ اللهِ الرََّحمَنِ الرَّحیم َاللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا

هیئت حسین جان(علیه السلام) بروجن



                     شهادت                   

 امام جواد(علیه السلام)

تسلیت باد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آبان 1388;ساعت 21:25;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

امام جواد برای دانش آموزان

خاطره غم انگیز

زندگی، پر از خاطرات تلخ و شیرینه، شاید شما هم بعضی وقتها یاد خاطرات خودتون بیفتین، به بعضی از اونا لبخند می‌زنین و برای بعضی از خاطرات، دلِ تون می‌گیره. بچه ها! ما امام های خیلی خوبی داشتیم که مدتی رو با مردم زندگی کَردَن، زندگی اونا هم پُر از خاطرات بوده و ما الان وقتی یاد اون خاطرهها می‌افتیم، اگه خاطره تولد و جشن باشه، شاد می‌شیم و اگه خاطره شهید شدن اونا و اذیت شدن اون عزیزا به دست حاکمان ستم گر و بدِ زمان خودشون باشه، دلِ مون می‌گیره و پر از غم می‌شه. امروز هم دلامون پر از غمه، چون یاد یه خاطره تلخ افتاده، خاطره یه امام جَوونی که با انگور سمّی، شهیدش کردن، امام جواد علیه السلام، پسر امام رضا علیه السلام و امام نهم ماست، این روز رو به شما بچه های خوبی که اماماتونُ دوست دارین، تسلیت می‌گم.

 

جواد یعنی چه؟


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آبان 1388;ساعت 20:46;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

ای خورشیدِ شهید!

بوی کلماتِ سوخته می‌آید از دهانِ آسمان.

عطر شهادتِ تو در هفت آسمان می‌پیچد.

هان، ای «معتصم»! باز در تاریکیِ کدام کوچه جنایت قدم می‌زنی که کاسه چشمانت را به دست گرفته‌ای و به خفاشان، خون تعارف می‌کنی؟

هان، ای «امُّ الفضل»!

دلت خانه شیطان!

دست‌هایت مارهایی نابکار!

چشم‌هایت لانه زنبورها!

ای از نسلِ خودکامگیِ عباسیان! ای دُختِ شیطان!

به کدامین جُرمِ ناکرده، قلبِ سخاوتِ زمین و آسمانها را با انگورِ زهرآلود، خاموش کردی؟!

«معتصم» ـ شیطان مجسم ـ تو را مسحور کدام وعده دست نیافتنی کرده است؟!

«ام الفضل»، ای دُخت شیطان!

شیطان شدن، عاقبتِ نحس توست. اگرچه در خانه نورانی‌ترین بنده خدا و در سرایِ باب الحوائجِ دلها باشی.

آری: «عاقبت، گرگ زاده گرگ شود  گرچه با آدمی بزرگ شود»

ای باب الحوائج، یا جواد الائمه! ای بهارِ نُهُم، تو را شهید کردند؛ در حالی که هنوز بیش از 25 گُل در باغِ عمرت شکوفا نشده بود.

آسمان، یتیمی‌اش را با ستارگانی از جنسِ خون می‌گرید.

زمین، بر مدارِ اندوه می‌چرخد و سیاره های درد، منظومه‌ای از عزا را پدید می‌آورند.

ای خورشیدِ شهید! کدام فرشته است که اشکبارت نیست؟! کدام انسان؟ کدام جنگل؟! کدام کوهستان؟ کدام دشت؟ کدام دریا؟ کدام صحرا؟ کدام رودخانه؟ کدام پرنده؟ کدام آسمان و کدام کهکشان است که سوگوارت نباشد؟!

 

غـم آمـد و شـادی مـرا راند از من             سیلابِ بزرگِ اشـک، افشانـد از من

دردِ تو چنان کاست ز جانم که فقط             مُشتی پر و بال در قفس ماند از من

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آبان 1388;ساعت 20:45;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

امام جوان

باد، هوهو کنان، خاکستر یتیمی پاشید بر تمام خانه‌های بغداد و خبر، زلزله خیز، تکان داد روزگار در خود فروپیچیده را.

اتفاقی شوم، سایه گسترانیده بر آسمان‌ها.

نمی دانم، شاید خورشید در پرده کسوف افتاده است!

گویا زمین، 25 سال بزرگواری را محروم شد!

گویا زمان، باید از این پس، حسرت به دل کرامت جاری جواد بماند!

انگار همین دیروز بود که خاک، عطر حضورش را نفس کشید و عالم، در سایه مهربانیِ «جواد الائمه» میهمان شد!

انگار همین دیروز بود که حضورش مایه آرامش زمین شد و وجودش، باعث دلگرمی «رضا»!

و امروز که دست‌های توطئه از آستین «ام الفضل» برآمده، زهر عصیان و نفاق چه بر سر قلب رئوفت آورد، امام جوانم؟!

تلخی کینه توزی روزگار را، جگر سوخته ات چگونه تاب آورد، امام جوانم؟!

رستاخیز داغت، کمر روزگار را خواهد شکست.

قیامت اندوهت، به آتش خواهد کشید دلها را.

هنوز، کاخ مأمون می‌لرزد از هیبت حیدری‌ات. هنوز اقیانوس «علم لدنی»ات، جرعه جرعه فرو می‌نشاند عطش جهل بشر را.

تو را می‌برند؛ بر شانه‌های فرشتگان.

کجاست دستان تسلی بخش، تا مرهم زخم‌های «هادی»ات باشند؟

بعد از تو چه کند «علی» در محاصره «معتصم»ها؟

جوان‌ترین حجت خدا! هر بار، با یاد ماجرای تو، پا به پای امام عصر عجل‌الله‌فرجه، تا همیشه روزگار، خون خواهم گریست.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آبان 1388;ساعت 20:40;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

کاظمين

اين شهر سومين شهر مقدس عراق پس از نجف و کربلا است و در شمال غربى بغداد و در سمت غرب رودخانه دجله قرار گرفته که تنها عرض رودخانه دجله آن را از بغداد جدا مى‏کند. نام اين شهر بر گرفته از نام مبارک حضرت کاظم عليه السلام است و از آنجايى که در اين حرم حضرت موسى بن جعفر عليه السلام ( کاظم) و نواده او حضرت محمد بن على عليه السلام ( جواد) مدفون مى‏باشند شهر به نام اين دو تن با غلبه دادن نام اشهر که کاظم است،«کاظمين‏»ناميده شده است.
حرم مطهر،مرکز اين شهر را تشکيل مى‏دهد


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آبان 1388;ساعت 19:51;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

عشق خرید و فروش پایاپای عاشق و معشوق است. می دانم که بارها با ارباب معامله کرده ای، اما می خواهم تو را در یک مزایده بزرگ دعوت کنم. امید که دیدار کوی ارباب نصیب تو گردد، فقط یادت باشد دوشنبه ها همت کنی و نوای زیارت عاشورا را در کربلای حسین جان(علیه السلام) زمزمه کنی.



زیارت عاشورا دوشنبه ها همراه با اقامه نماز مغرب و عشا

مکان: خیابان فردوسی، روبروی دبیرستان ملاصدرا، دارالقرآن فاطمه الزهرا (سلام الله علیها)

+ نوشته شده در  جمعه هشتم آبان 1388;ساعت 12:15;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

باغي از باغهاي بهشت

زيارت بارگاه رضوي

فضيلت زيارت امام رضا(عليه‎السلام) در وصف نمي‏گنجد و قلم از تحرير آن عاجز است و انسان‎هاي عادي را توان درک آن نيست. مشهد مقدس آن امام بزرگ محل نزول و صعود ملائک مقرب الهي است . در حديثي از خود آن حضرت نقل شده که فرمودند: «ان بخراسان لبقعة ياتي عليها زمان تصير مختلف الملائکة، فلا يزال فوج ينزل من السماء و فوج يصعد الي ان ينفخ في الصور، فقيل له: يا ابن رسول الله و اية بقعة هذه؟ قال: هي بارض طوس و هي والله روضة من رياض الجنة(1)؛ همانا در خراسان مکاني است که در آينده محل رفت و آمد فرشتگان خواهد شد. پيوسته گروهي از ملائک از آسمان به اين مکان فرود مي‏آيند و گروهي از آنجا به آسمان صعود مي‏کنند تا زماني که در صور دميده شود. به ايشان عرض شد: اي فرزند رسول خدا! اين چه مکاني است؟ ايشان فرمودند: اين مکان در سرزمين طوس واقع شده و به خدا قسم! باغي از باغ‎هاي بهشت است.»


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 11:19;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

فضایل زیارت حضرت رضا(علیه‎السلام) از قول خود امام

باید توجه داشت كه فضایل زیارت امام هشتم(علیه‎السلام) به عناوین پانزده‎گانه مذكور محدود نمى‎شود و زیارت آن حضرت فضایل بسیارى دیگر نیز دارد كه در این مختصر نمى‎گنجد.

امام رضا(علیه‎السلام) فرمود:

هر كس به زیارت من رهسپار شود و عارف به حق من باشد، دعایش مستجاب و گناهانش بخشوده مى‎شود.

هر كس مرا در این بقعه زیارت كند مثل كسى است كه رسول خدا(صلى الله علیه و آله) را زیارت كرده باشد. در روز قیامت من و آباء گرامى‎ام شفیع او خواهیم بود.

و هذه البقعة روضة من ریاض الجنة و مختلف الملائكة لایزال فوج ینزل من السماء و فوج یصعد الى ان ینفخ فى الصور.(1)

بارگاه من باغى از باغ‎هاى بهشت و محل رفت و آمد فرشتگان است كه مرتبا فوج فوج تا روز قیامت از آسمان نزول مى‎كنند و فوجى دیگر به آسمان صعود مى‎نمایند.

برگرفته از بحارالانوار، ج 102، ص 44 .

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 11:13;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

اهميت زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام)

زيارت امام رضا(عليه‎السلام) مزاياي بسياري دارد که در اين مقاله به تعدادي از آنها اشاره مي‎شود.

مزيت اول - زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام) افضل و برتر از زيارت سيدالشهدا(عليه‎السلام) است :

حضرت عبدالعظيم حسنى گفت: به حضرت جواد(عليه‎السلام) عرض كردم :

متحيرم كه به زيارت قبر حضرت سيدالشهدا(عليه‎السلام) مشرف شوم يا به زيارت پدرتان .

فرمود: اندكى صبر كن؛ سپس


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 11:9;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

زیارت وسیله قرب الهی

بنابر آنچه از متون روایی و دینی استفاده می‏شود، زیارت قبور اولیای الهی منشا آثار و برکات دنیوی و اخروی فراوانی است و مسلمانان به حکم آیه «اتقوا الله وابتغوا الیه الوسیلة‏»(1)؛ «تقوای الهی پیشه کنید و وسیله‏ای [برای تقرب] به سوی او بجوئید.» اولیای الهی را بهترین وسیله برای تقرب به خداوند می‏دانند .

از این رو، بارها رنج و مشقت‏ سفر را به جان می‏خرند و به زیارت قبور آنان مشرف می‏شوند و به پیمان و عهد قلبی و درونی که با پیامبران و امامان خویش بسته‏اند، عمل می‏کنند. امام علی بن موسی الرضا(علیه‎السلام) می‏فرماید: «ان لکل امام عهدا فی عنق اولیائه و شیعته و ان من تمام الوفاء بالعهد و حسن الاداء زیارة قبورهم فمن زارهم رغبة فی زیارتهم و تصدیقا بما رغبوا فیه کان ائمتهم شفعاءهم یوم القیامة(2)؛ همانا برای هر امامی عهد و پیمانی است ‏بر عهده پیروان و شیعیانشان و وفای کامل به این عهد و ادا نمودن آن به وجه نیکو در گروی زیارت قبور آنان است، پس هر کس از روی رغبت و میل به زیارت آنان و برای تصدیق آنچه که آنها در آن رغبت داشتند، آنان را زیارت کند، امامان و پیشوایانشان در روز قیامت ‏شفیع آنان خواهند بود.»

همچنین رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) می‏فرمایند: «من اتانی زائرا کنت ‏شفیعه یوم القیامة(3)؛ هر کس به زیارت من بیاید در روز قیامت ‏شفیع او خواهم بود.» زیارت در واقع، تجدید عهد و پیوند زدن قلب و روح به انسان‎هایی است که خلیفة الله حقیقی در زمین هستند؛ کسانی که به حقیقت ندای «انی جاعل فی الارض خلیفة‏»(4) را جامه عمل پوشانیده‏اند، و سفره جود و کرمشان برای عموم مردم گسترده و باب لطف و رحمتشان بر همگان گشوده است؛ انسان‎هایی که در وصف آنان گفته می‏شود: «السلام علی ائمة الهدی و مصابیح الدجی و اعلام التقی و ذوی النهی(5)؛ سلام بر امامان هدایت، و روشنگران تاریکی، و نشانه‏های تقوا و پرهیزگاری، و صاحبان عقل.»

پی‎نوشت‎ها:

1- مائده/35 .

2- بحارالانوار، مجلسی، موسسة الوفاء، ج‏97، ص‏116 .

3- همان، ص 142 .

4- بقرة/30 .

5- تهذیب الاحکام، ج‏6، ص‏96، ح‏1 (زیارت جامعه) .

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 10:59;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

پيامک‎هايي جهت تبريک ولادت امام رضا(عليه‎السلام)

- امام رضا(عليه‎السلام)

بعد از انجام واجبات، كارى بهتر از ايجاد خـوشحالى براى مومن، نزد خداوند بزرگ نيست .

                                                                                      (بحارالانوار، ج 78، ص 347)

- امام رضا(عليه‎السلام)

هر كس اندوه و مشكلى را از مومنى برطرف نمايد خداوند در روز قيامت انـدوه را از قلبش برطرف سازد.

                                                                                              (اصول كافى، ج 3، ص 268)

- امام رضا(عليه‎السلام)

به راستـى بـدترين مردم كسى است كه يارى‎اش را (از مردم) باز دارد

                                                          و تنها بخورد 

                                                                       و افراد تحت امرش را بزند.

                                                                                                   (تحف العقول، ص 448)

- امام رضا(عليه‎السلام)

در غير از قرآن هدايت نجوييد كه گمراه خواهيد شد.

                                                            (امالي شيخ صدوق، ص 438)

- امام رضا(عليه‎السلام)

دوست هر کس عقل او، و دشمنش جهل اوست .

                                                                            (تحف العقول، ص 467)


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 10:24;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

پاره تن پيامبر در مشهد الرضا(عليه‎السلام)

رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمود:«ستدفن بضعة مني بخراسان ما زارها مکروب الا نفس الله کربته ولا مذنب الا غفرالله ذنوبه»(1)؛ پاره تن من در خراسان دفن خواهد شد، هيچ گرفتار و گنه‏کاري او را زيارت نکند جز اين که خداوند گرفتاري او را برطرف سازد و گناهانش را ببخشايد.

قابل توجه است که پيامبر اکرم فقط دو تن از خاندان خود را بضعه خود معرفي کرده است؛ دختر گرامي خود حضرت زهرا(عليهاالسلام) و امام رضا(عليه‎السلام) .


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان 1388;ساعت 10:21;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

زیارت عتبات در کلام امام صادق(علیه‎السلام)

بیشتر زیارت‎هاى ائمه(علیهم‎السلام) به ویژه زیارت امیرالمومنین و سیدالشهدا(علیهماالسلام) و روایات بسیار در فضیلت زیارت ایشان از امام صادق(علیه‎السلام) به ما رسیده است.

امام صادق(علیه‎السلام) بارها همراه برخى از اصحاب خاص خود به زیارت مرقد مطهر امیرالمومنین (علیه‎السلام) مشرف شد.

محدث بزرگوار شیخ عباس قمى در مفاتیح الجنان مى‎نویسد: امام صادق(علیه‎السلام) فرمود:


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم مهر 1388;ساعت 5:39;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

بخشندگى و جوانمردى امام‏ صادق(علیه‎السلام)

1- سعید بن بیان گوید: روزى مفضل بن عمر به من و خواهرم برخورد كرد و ما در باره میراثى مشغول گفتگو و مشاجره بودیم. مفضل ساعتى ‏نزد ما درنگ كرد و آنگاه گفت: بیایید به خانه. ما به خانه او رفتیم و او با پرداخت 400 درهم میان ما سازش برقرار كرد. وى این مبلغ را از نزد خود پرداخت و آنگاه كه از هر یك از ما در مورد طرف مقابلش وثیقه ‏گرفت گفت: بدانید كه این مبلغ از مال من نبود بلكه ابوعبدالله الصادق ‏مرا فرمود كههرگاه دو تن از یاران ما با یكدیگر به نزاع پرداختند میان‏ آنان سازش برقرار كنم و از مال او فدیه دهم. این مبلغ از مال ابو عبدالله ‏بود.


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم مهر 1388;ساعت 5:38;  توسط حسین جان (علیه السلام);  | 

اشک بقیع

باز تکه‏های ابر سیاه در دل آسمان، می‏خواهند حکایت تلخی را بسرایند، نوری بر دستان مدینه تشییع می‏شود. اینک امام علم و دیانت و سراینده سرود زیبای خداپرستی، به سوی معبود می‏شتابد. اکنون فرزند دیگری از خاندان آل عبا و عالم دین خدا زهر تلخ دسیسه‏های پلیدان را می‏نوشد، او امام همه خوبی‏ها و خانه همه دانش‏ها، امام جعفر صادق(علیه‏السلام) است.

اندیشه تشیع در پله ششم، تاریخ را به ماتم می‏خواند، ماتمِ چشمه جوشان کلام شیعه ماتم خزانه‏دار علم علی، فاتح قله‏های بلند دانش خداوندی، وارث بزرگ پدر، هنوز آخرین حرف‏های امام، در گوش‏های زمان پژواک می‏کند:

«اِنَّ شَفاعَتَنا لا یَنالُ مُسْتَخِفّا بالصَّلوةِ»؛ همانا شفاعت ما به کسی که نماز را کوچک بشمارد، نخواهد رسید. بقیع همیشه گریان، امروز خورشید را در خود جای می‏دهد. درود بر تو ای ششمین پیام خدا بر زمین!

امروز اشک‏های تمام عاشقان خاندان علی از ابرهای غمگین آسمان بقیع می‏بارد و هر بار به یاد آن لحظه که زهر خصم را نوشیدی، جگرهامان به خون می‏نشیند و با چشمانی نمناک فریاد می‏زنیم:

 «اِنّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا وَ تَوَسَّلْنا بِکَ اِلَی الله‏ ـ یا وَجیها عِنْدَالله‏، اشفع لنا عندالله»‏

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم مهر 1388;ساعت 5:36;  توسط حسین جان (علیه السلام);  |